W poniedziałek 16 listopada spotkaliśmy się w kaplicy domu parafialnego. Tym razem zamiast zwykłej konferencji była rozmowa o tym, jak na co dzień żyć w Duchu Świętym. Poprowadziły ją Magda i Monika, a przeplatało ją uwielbienie.
Punktem wyjścia był Katechizm. Jezus Chrystus „wstawia się nieustannie za nami jako Pośrednik, który zapewnia nam nieustannie wylanie Ducha Świętego” (KKK 667). Duch Święty nie przychodzi więc dopiero wtedy, gdy Go zawołamy. Wylewa się cały czas, a pytanie brzmi, czy jesteśmy na to otwarci. Do tego doszły słowa Jezusa: „o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą” (Łk 11,13).
Magda pokazała z humorem, jak czasem traktujemy Ducha Świętego. Długo wołała stojącą obok Monikę i narzekała, że nic nie czuje. Brak uczuć nie znaczy jednak, że Go nie ma ani że wiara jest za słaba. Kilka osób opowiedziało, co się zmienia, gdy rano zapraszają Go do swojego dnia. Mówiły o pokoju w sercu i o tym, że łatwiej przejść przez trudne chwile.
Monika podzieliła się dwoma swoimi sposobami. Przez lata zaczynała modlitwę od kilkunastu minut dziękowania za całe życie, od poczęcia aż po dzisiejszy dzień. Z czasem zaczęła dostrzegać Boga w zwykłych sprawach i zatarł się podział na czas z Nim i czas bez Niego. Drugim sposobem jest osobista modlitwa ze Słowem Bożym. To najlepsze warunki, żeby uczyć się rozpoznawać Jego głos i odróżniać go od własnych pragnień i lęków. Uczymy się tego tylko w praktyce, patrząc na owoce. A gdy się pomylimy? Nic złego się nie stanie.
Świadectw było dużo. Uczestnicy opowiadali o modlitwie przy wieszaniu prania i na górskim szlaku. Mówili o słowie z Pisma, które pomogło podjąć decyzję. Były też świadectwa o modlitwie przy chorych. Ania opisała swój poranek: w drodze do pracy prosi Ducha Świętego, żeby stawiał na jej drodze ludzi, do których ma podejść.
Przed ołtarzem stał plakat z napisem „Dla Boga nie ma nic niemożliwego” (Łk 1,37).

Na koniec diakonia wstawiennicza modliła się nad osobami, które o to poprosiły. Dwóch tematów nie udało się już omówić: rozmowy z Bogiem w codziennych sytuacjach i owoców działania Ducha Świętego. Wrócimy do nich następnym razem.
Tereska prosiła jeszcze o pomoc w adopcji serca, bo czworo dzieci czeka na opiekunów. Jeśli znasz kogoś, kto chciałby się włączyć, daj znać Teresce.
W poniedziałek 23 listopada o 18:00 spotykamy się na Eucharystii i adoracji w naszym kościele parafialnym Świętej Rodziny. Na kurs Nowe Życie, który odbędzie się od 4 do 6 grudnia, można się zapisać do 27 listopada. Kurs jest bezpłatny. Wszystkie terminy do końca roku są w ogłoszeniach wspólnoty z 5 października. Przyjść może każdy.